Johann Sebastian Bach bouwde de brug die de Belgische hoboïst Marcel Ponseele verleidde om op dit meeslepende album samen te werken met de jazztrompettist Jean-Paul Estiévenart. Op Triptyque schilderen ze met muziek, wat ze doen door drie door Bach geïnspireerde ‘panelen’ te benaderen met stijlmiddelen uit klassiek en jazz. Het startpunt is aards, vol verwijzingen naar alle ellende op de wereld, bijvoorbeeld in Estiévenarts 'Improvisation on B-A-C-H' (track 1) en het openingsdeel (‘Sinfonia’) van Bachs cantate Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen (track 2). Geleidelijk wordt een staat van spirituele verlichting bereikt. Die stemming wordt bekroond met een betoverend arrangement van het slotdeel (‘Koraal’) van de cantate Mit Fried und Freud ich fahr dahin (track 10). Onderweg doen we ook Estiévenarts contemplatieve Transition (track 7) aan, alsmede een intens prachtige interpretatie van ‘Adagio’ uit Bachs Klavecimbelconcert in d mineur (track 6).