Simulcast

De producer van elektronische ambient Tycho (geboortenaam Scott Hansen) ontving in 2019 een Grammy-nominatie voor zijn vijfde album, Weather, dat vergeleken met eerdere releases een ongebruikelijk vaste structuur had en veel vocalen bevatte. Met Simulcast, een soort instrumentale aanvulling op Weather, maakt de producer uit Bay Area de cirkel rond. “Ik wilde deze nummers door twee verschillende lenzen bekijken: vocaal en instrumentaal”, vertelt hij aan Apple Music. “Ik wil laten zien dat een basisconcept kan uitmonden in twee totaal verschillende dingen. Het bewijst hoe belangrijk het werkproces is in het tot stand komen van een nummer.” Hansen begon met schrijven voor Simulcast toen hij op tournee was voor Weather en terugdacht aan de vorige tien jaar van zijn loopbaan. “Ik voelde de drang om opnieuw te beginnen”, zegt hij. “Ik wilde teruggrijpen op de manier waarop ik muziek maakte toen ik net begon. Een schone lei. Met Simulcast maak ik de overgang naar een nieuwe fase.” Sommige tracks zijn precies hetzelfde als hun tegenhangers op Weather, sommige zijn simpelweg hun vocalen verloren en andere veranderen in iets totaal nieuws. “Ik zie de albums als twee paden naar dezelfde plek”, zegt hij − als twee routes op een wandeltocht. “Er zijn kleine zijpaden, nieuwe terreinen en een paar vaste punten die bekend aanvoelen.”
Weather “Deze track sluit het vorige album af en ik wilde dat hij het startpunt zou zijn van dit album. Voor mij voelde hij altijd aan als zowel een einde als een begin. Dus nu is hij het allebei. Nadat je Weather hebt gehoord kom je terug op een bekende plek om te ontdekken wat er verder gaat gebeuren. Als je wil kun je de laatste of eerste track van de albums verwijderen en ze in elkaar schuiven.”
Alright “Ik vond de eenvoud van ‘For How Long’ erg mooi, dus ik wilde deze versie van die track ook simpel houden. Het was een van de eerste nummers die ik schreef voor Weather en daardoor had ik ondertussen allemaal verschillende versies en nieuwe ideeën. De uitdaging bij ‘Alright’ was om die ideeën te verwerken in een instrumentale versie die toch ongekunsteld klinkt.”
Outer Sunset “’Skate’ had een zeer sober en delicaat arrangement, maar ik vond dat de primaire akkoorden een interessant ritme hadden dat ik zou kunnen koppelen aan een woeste, vervormde drumbreak. Deze versie heeft dat. Nadat ik dat toevoegde herschreef ik de gitaardelen om de song meer dynamiek te geven.”
Into the Woods “Al mijn hele carrière lang vertellen mensen me dat mijn muziek ze doet denken aan de natuur − zelfs als ze nog nooit de graphics tijdens mijn optredens hebben gezien. Na een tijdje begon het te dagen: ‘Wow, ja! Ze hebben gelijk, al die tijd verwijs ik naar de oceaan en de woestijn’. Op ‘Into the Woods’ probeer ik echter voor het eerst opzettelijk een soundtrack te geven aan een specifieke ervaring. Een vriend en ik maken lange nachtelijke wandelingen door de Redwoods. Tot je het bos bereikt is het helder en licht, maar daar is het duister, onheilspellend en surreëel. Vooral ‘s nachts kan het er best eng zijn. Voor mij staat deze song symbool voor die hele reis: je angst confronteren, midden in de natuur een psychedelische ervaring hebben en dan weer een weg naar buiten vinden.”
Easy “Ik wilde terugkeren naar mijn aloude breakbeatstijl, dus de drums moesten dit nummer dragen. Ik schreef de track toen ik probeerde af te rekenen met de onrust die zich tijdens de hectische eerste acht jaren van mijn carrière had opgebouwd. Op dit album wilde ik me focussen op mijn mentale en lichamelijke gezondheid. Ik wilde een comfortabele manier van werken vinden en niet meer onder zo’n enorme druk staan. Om een of andere reden was het heel makkelijk om dit nummer te maken. Het was een belangrijk moment in het opnameproces van het album, want toen kon ik tegen mezelf zeggen: ‘Ontspan, denk er niet te veel over na.”
PCH “Ik heb 14 jaar in San Francisco gewoond en vooral in de periode dat ik dit album maakte bracht ik een groot deel van de ochtenden door met surfen bij Ocean Beach. Ik parkeerde op Pacific Coast Highway en deed mijn wetsuit aan. Het werd een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse rituelen. Het vormde wat dit album voor me betekent. Ik wilde daarnaast aantonen dat je bij een poppy song als ‘Pink & Blue’ de toon en sfeer totaal kan veranderen door de vocalen te verwijderen en een instrumentale lead toe te voegen. Ik vond dat een fascinerende oefening.”
Cypress “De tegenhanger van deze song, ‘Japan’, was geïnspireerd op mijn allereerste synthesizers. Ze waren Japans, kwamen uit de jaren 90 en hadden een unieke lofi analoge sound. Uiteindelijk bezocht ik Japan en was ik een tijdje in een bosrijke regio buiten Tokio. Daar was een extreem contract tussen knalgroene bomen en donkerrode schaduwen. De vormen, geluiden en kleuren voelden tegelijk heel bekend en ook totaal vreemd aan. Ik wilde dat gevoel van stille verwarring vastleggen.”
Stress “Toen ik samenwerkte met Hannah [Cottrell, de zangeres op Weather] stuurde ik haar wavefiles. Het oorspronkelijke bestand voor de tegenhanger van dit nummer heette iets als ‘trouble.wav’ en ze besloot dat om te dopen tot ‘No Stress’. Ik dacht: ‘O, dat is een mooie opvatting’. Maar diep van binnen associeerde ik dit nummer altijd al met spanning. Voor deze versie wilde ik terugkeren naar die betekenis. Ik wilde zo letterlijk mogelijk uitdrukken hoe stress voor mij klinkt. Want volgens mij is dat de drijvende kracht achter een groot deel van mijn muziek. Als puntje bij paaltje komt kun je die nervositeit niet loskoppelen van de kunst.”