Pijn, politiek, poëzie. Voor Gil Scott-Heron zijn dat zaken die nauw met elkaar in verband staan. Op Pieces of a Man (1971) drukt hij zijn verontwaardiging en desillusies over de Amerikaanse maatschappij uit in vlammende poëtische betogen waarvan de politieke lading het hoogst oplaait in opener ‘The Revolution Will Not Be Televised’, een vroege vorm van hiphop en rap. Vervolgens zweeft hij tussen afgrondelijke wanhoop en idyllisch optimisme in een boeiende mengeling van soul, jazzfunk en bitterzoete ballads op dit unieke tijdsdocument.