Daniel Caesar gaf zichzelf helemaal bloot op zijn debuutalbum Freudian, waarop hij vertelt over zijn beslissing om op zijn zeventiende zijn huis en de kerk te verlaten. Hij werd onthaald als een van de meest veelbelovende dichters binnen de R&B, vooral vanwege zijn vermogen om lastige spirituele kwesties te verwerken tot ogenschijnlijk simpele lovesongs. Vervolgens raakte hij verdwaald in zijn hoofd. “Ik zakte weg in een depressie”, vertelt hij aan Apple Music, waarbij hij wijst naar factoren als artistieke druk, social media en het isolement dat roem met zich meebrengt. “Er was een periode dat ik mijn huis niet wilde verlaten.” Wat hem uiteindelijk hielp om zijn creatieve inzinking te boven te komen was het accepteren van zijn sterfelijkheid. “Alles sterft, alles verandert. Ik moest dat idee omarmen”, zegt hij. “En daardoor niet meer zo bang zijn om te falen.”
CASE STUDY 01, zijn existentiële tweede album, is zwaarder, onstuimiger en avontuurlijker. Hij worstelt met zware thema’s als goed en kwaad, leven en dood, eenzaamheid en God. “Ik voel me aangetrokken tot gevoelige onderwerpen”, zegt hij. “Dat zijn mijn favorieten.” Hij merkte dat hij telkens terugkeerde naar de thema’s dood en spiritualiteit. “Ik heb een hoop gelezen over het Jodendom, Kabbala en meditatie. Ik ben zelf religieus opgevoed, dus dat is als het ware mijn besturingssysteem”, zegt hij. “Maar ik moest mezelf daarvan ook bevrijden. Echt gaan leven.” Zodra hij zijn creatieve vertrouwen hervond maakte hij een lijstje van de artiesten waar hij van droomde om ooit mee samen te werken: Pharrell, Brandy, John Mayer. “Dat zijn mijn helden", zegt hij. “Mensen waarvan ik dacht dat ik er nooit mee zou samenwerken. Tot de kans zich voordeed en ik dacht: 'Is dit nog wel echt?’"
Misschien nog wel veel verrassender was de mate waarin er in de studio een echte artistieke uitwisseling ontstond. “Er zijn zoveel dingen aan deze artiesten die ik bewonder”, zegt hij, “maar ik besefte dat zij ook bepaalde dingen van mij waarderen.” Pharell verheugde zich over Caesars brede palet aan invloeden − een mix van gospel, R&B, rock en soul − terwijl Caesar hoopte dat hij iets van Pharrells kenmerkende speelsheid kon overnemen. “Ik neem mezelf heel serieus”, zegt hij, “en de muziek van Pharrell is juist zo onbevangen en vreugdevol.” Mayer, zijn favoriete artiest aller tijden, was geïnteresseerd in de manier waarop Caesar zijn teksten samenstelde: “Het bevalt hem wat ik zeg en hoe ik het zeg.” De song ‘SUPERPOSITION’ vormt het perfecte huwelijk van hun gedeelde liefde voor romantische, vloeiende melodieën en een veelgelaagde productie. “Ik wilde een song die zou passen op Mayers album Continuum”, zegt Caesar. “Maar dan natuurlijk wel net op het randje.”