Onontgonnen gebied verkennen is een kolfje naar de hand van violist Patricia Kopatchinskaja. Veel projecten in haar discografie werpen licht op minder bekende hoekjes van het repertoire, en Exile is daarop geen uitzondering. Ze koos hier voor componisten die gedwongen waren om hun thuisland te verlaten, en de stukken die zij schreven. De Rus Ivan Wyschnegradsky (1893-1979) is daar een van, en zijn Strijkkwartet nr. 2, geschreven in 1931, gebruikt kwarttonen om een wazige, instabiele sfeer neer te zetten. Kopatchinskaja neemt het sologedeelte voor haar rekening in het Vioolconcert van Andrzej Panufnik (uit 1971), waarin haar intense spel kleurrijk wordt aangevuld door de strijkers van Camerata Bern. In de hyperactieve finale klinken zowel Kopatchinskaja als het orkest op hun briljant scherpst. De vonken spatten ook af van het middendeel van de Sonate voor cello en piano nr. 1 van Alfred Schnittke, hier gearrangeerd voor cello, strijkers en klavecimbel. Er is een duidelijk hoorbare chemie tussen Kopatchinskaja en de musici van Camerata Bern, wat het album van het begin tot het eind meeslepend maakt om naar te luisteren.