Dit is het derde en laatste deel van Phantasms reis door de opmerkelijke muziek voor strijkensemble van John Jenkins. De vierdelige composities van Jenkins behoren in meerdere opzichten tot zijn wonderbaarlijkste werk. Ze ontvouwen zich met een betoverende onvermijdelijkheid, waarbij alle noten op de juiste plaats lijken te staan. Maar luister goed: onder de oppervlakte is elke fantasie en pavane doordrenkt met verrassende harmonische wendingen en polyfone kronkelingen, die doen denken aan die andere Engelse meester van de 17e-eeuwse kamermuziek: Henry Purcell. Deze werken zijn in verschillende toonladders geschreven en daardoor doorkruist het ensemble een opmerkelijk breed scala aan stemmingen: van de jammerende melancholie van ‘Fantasy No. 7 in C Minor’ tot het vreugdevolle, maar toch verfijnde ‘Fantasy No. 14 in D Major’. Phantasm (en de in kamermuziek gespecialiseerde organist Daniel Hyde, die als gast meespeelt) halen Jenkins uit de vergetelheid met hun heldere en grenzeloos expressieve spel.