Johannes Brahms: Sonatas & Liebeslieder for Cello and Piano (Bonus Track Version)

Emmanuelle Bertrand is een cellist met een zachte eloquentie en prachtig lyrische speelstijl. Brahms’ twee grote cellosonates passen goed bij haar tedere aanpak, vooral daar de pianist (in dit geval de uitmuntende Pascal Amoyel) duidelijk op dezelfde golflengte zit. De twee cellosonates, die twee decennia na elkaar zijn geschreven, laten zich goed met elkaar combineren en beide muzikanten gaan mooi om met de eisen die deze stukken stellen. De eerste cellosonate wisselt delicatesse af met ongebreidelde zangerigheid, terwijl in de tweede het vakmanschap en muzikale dichterschap van de maker goed naar voren komt. Tussen de stukken door zijn enkele transcripties van Brahms’ liederen opgenomen en die zijn prachtig: de rijke, gepolijste klank van de cello is een perfecte vervanging van de stem. Tot slot zijn de Hongaarse dansen pittig en vol vuur.