Coldplay’in altıncı albümü, 2008’in Viva la Vida or Death and All His Friends’inin ve 2011’in Mylo Xyloto’sunun ateşli enerjisinden uzaklaşan, albümün adının da hakkını veren aşk ve kayıp üstüne tamamen hayali, içsel ve buruk derin düşüncelerin bir sonucu. Grubun melodilere olan yeteneği Ghost Stories’in tamamında, özellikle de insanı mıknatıs gibi çeken ilk single “Magic”te kendini gösteriyor. Ama albüm, “A Sky Full of Stars”ın EDM aşılanmış ritmi dışında, grubun stadyumları dolduran repertuarıyla kazandığı başarılara sırtını dayamaya çalışmıyor. Bunun yerine, Chris Martin’in yürek parçalayan falsetto’su, synth’le sarmalanmış ambiyansta (mesela büyüleyici Kid A’den etkiler taşıyan “Midnight”ta) veya tutumlu bir şekilde kullanılmış akustik enstrümanlara eşlik ederken (“Oceans” ve “O”) su gibi akıyor. En son parça uzak bir koronun kelimesiz, melankolik vokaliyle yavaş yavaş sona erdiğinde Ghost Stories sadeliğin etkileyici gücünü gösteriyor.