In de popmuziek staat een rebelse houding grote populariteit geenszins in de weg. Zo maken zijn scherpe tong en bijtende sociale kritiek de Franse zanger Renaud (1952) geliefd bij jong en oud. Ook zijn poëtische, bijna literaire teksten en zijn gebroken stem die – hoewel minder hees – enigszins aan Rod Stewart doet denken, dragen bij aan zijn succes. Net als Stewart kan Renaud songs in alle tempo's aan, getuige het snelle ‘Laisse béton' (1977), het langzamere ‘Morgane de toi' (1983) en het trage ‘Mistral gagnant' (1985).