De filmmuziek van de Fransman Antoine Duhamel (1925-2014) was niet bedoeld als simpelweg de akoestische achtergrond bij de actie op het grote doek, zo gaf hij in menig interview aan. Duhamels soundtracks waren bedoeld als een integraal onderdeel van de film, een soort lopend commentaar op het gesprokene en getoonde. Duhamel, voor eeuwig geassocieerd met de ‘nouvelle vague'-stroming in de Franse cinema van de jaren 60 en 70, is vooral bekend vanwege zijn soundtracks voor ‘Pierrot le Fou' (1965), ‘Ridicule' (1996) en ‘Belle Époque' (1992), welke laatste de Oscar® voor beste buitenlandse film won.
